Аб мужнасці і патрыятызме гаварылі напярэдадні Дня памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў

Апублікавана 12.02.2026 14:25

• Ідэялагічная і выхаваўчая работа

37 гадоў таму 15 лютага апошні савецкі салдат перайшоў мост памежнай ракі Амудар'я пад Тэрмезам – завяршыўся вывад савецкіх войскаў з Афганістана. 

Вайна ў Афганістане доўжылася 9 гадоў 1 месяц і 18 дзён.за ўвесь перыяд вайны праз Афганістан прайшлі 620 тыс.савецкіх вайскоўцаў. У складзе абмежаванага кантынгенту ў Афганістане ваявалі каля 30 тыс.беларусаў, пры гэтым 771 чалавек не вярнуўся з Афганістана, 12 з іх лічацца без вестак прапаўшымі. Чацвёра беларусаў удастоены звання Героя Савецкага Саюза.

Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 26 сакавіка 1998 года «аб дзяржаўных святах, святочных днях і памятных датах у Рэспубліцы Беларусь» 15 лютага ўстаноўлены Днём памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў. Гэты дзень стаў Днём памяці не толькі для тых, хто ваяваў у Афганістане, але і для ўсіх воінаў-інтэрнацыяналістаў, якія ўдзельнічалі ва ўрэгуляванні ваенных канфліктаў на тэрыторыях блізкага і далёкага замежжа.

Дыялогавая пляцоўка, прысвечаная Дню памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў, прайшла 12 лютага 2026 года ў Беларускім дзяржаўным універсітэце транспарту. Ганаровымі гасцямі дыялогу сталі:

• Аляксандр Дрэбезаў - воін-інтэрнацыяналіст, кавалер ордэна Чырвонага Сцяга, старшыня Гомельскай гарадской арганізацыі грамадскага аб'яднання «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане».
• Уладзімір Сава - Заслужаны трэнер БССР, майстар спорту СССР міжнароднага класа па веславанні на байдарках і каноэ, шматразовы чэмпіён СССР, пераможца спартакіяды народаў СССР, пераможца і прызёр міжнародных і ўсесаюзных рэгат.

Аляксандр Віктаравіч - ветэран гвардзейскіх паветрана-дэсантных войскаў, які прайшоў Афганістан і выканаў інтэрнацыянальны абавязак.  На сустрэчы ён прааналізаваў вытокі і наступствы той вайны, раскрываючы сапраўдную ролю савецкіх воінаў у супрацьстаянні з амерыканскімі сіламі, чые геапалітычныя разлікі, на яго думку, і сёння сеюць хаос, пакуты і новыя канфлікты па ўсім свеце.  Праводзячы паралелі паміж падзеямі ў Афганістане і якая склалася ў определеннный момант сітуацыяй ва Украіне, ён выказаў свае разважанні пра заканамернасці гісторыі, паўтаральных памылках і трагічных ўроках.

Гаворачы аб тым, што сёлета 22 чэрвеня - асаблівая, сумная дата: 85 гадоў з пачатку Вялікай Айчыннай вайны, Аляксандр Віктаравіч звярнуўся да памяці тых страшных гадоў, параўноўваючы іх з трывожнымі навінамі сучаснасці. Свае думкі ён выказвае ў пранізлівых радках уласных вершаў, заклікаючы берагчы свет і не дапусціць паўтарэння бяды.

Зноў над Брэсцкай крэпасцю згусціліся хмары чорныя.
Ля мяжы - зборышча няпрошаных гасцей.
Падымаюць галовы халуі прыдворныя,
Угрожают санкциями Родине моей.
Падымаюць галовы ястрабы і вораны,
Паразы жадаюць радзіме маёй.

Аляксандр Віктаравіч - чалавек, чыё жыццё і лёс непарыўна звязаны з гісторыяй нашай краіны. Сёння ён працягвае служыць Айчыне, але ўжо ў іншай якасці - як мудры настаўнік, аналітык і паэт. Яго глыбокія разважанні аб прычынах і наступствах афганскага канфлікту, яго шчырыя трывогі за лёс краіны-усё гэта кажа пра чалавека, для якога Радзіма не проста слова, а сэнс жыцця.

Яшчэ з адным сапраўдным патрыётам Беларусі і зямлі Гомельскай адбыўся дыялог у вялікай канферэнц-зале БелДУТ -  Уладзімірам Іванавічам Савай, чалавекам, які ўнёс вялікі асабісты ўклад у развіццё веславання на байдарках і каноэ ў нашай краіне.

Дзякуючы яго энергіі, ведам і ўпартасці ў Гомельскай вобласці з'явіліся сучасныя вяслярныя базы і каналы, дзе сёння трэніруюцца будучыя чэмпіёны. Уладзімір Іванавіч не проста прымаў удзел у будаўніцтве спартыўных аб'ектаў-ён ствараў умовы для вялікіх перамог, выхоўваў пакаленні спартсменаў, якія праслаўлялі і працягваюць праслаўляць Беларусь на міжнароднай арэне. 

Уладзімір Іванавіч распавёў пра свой шлях у вялікі спорт, пра цяжкія, але слаўныя перамогі, пра тое, як ён, нягледзячы на павабныя прапановы з Масквы, абраў Гомель. Выбраў таму, што верыў у свой край, у яго патэнцыял і ў тое, што менавіта тут можна вырасціць новых чэмпіёнаў.

Нашы госці заклікалі моладзь актыўна займацца спортам-любым, які блізкі душы. Тым больш, што ў БелДУТ для гэтага створаны ўсе ўмовы: сучасны спартыўны комплекс, басейн, секцыі і гурткі. 

У наступным годзе Уладзімір Іванавіч Сава адзначыць свой 80-гадовы юбілей, і, гледзячы на яго, цяжка паверыць у гэты ўзрост. Ён падкрэсліў, што спорт - гэта не толькі шлях да перамог, але і залог даўгалецця. У доказ ён прывёў прыклад першага алімпійскага чэмпіёна па веславанні, якому сёння ўжо 90 гадоў, а таксама ўспомніў іншых спартсменаў-доўгажыхароў, якія, нават у старэчым узросце, захоўваюць бадзёрасць духу і цела. 

Начальнік аддзела па ідэалагічнай і выхаваўчай рабоце Мухіянаў Генадзь Аміравіч , а таксама студэнты цёпла падзякавалі Аляксандру Віктаравічу і Уладзіміру Іванавічу за іх шчырыя і натхняюць апавяданні.

Прэс-служба:
Таццяна Модзіна,
фота Міхаіла Каранкевіча